Zakładki fragmentów biblijnych - Apologetyka Biblijna

Wczesne zgromadzenia wierzących z Judei nie były monolitem, a jednym z ich najbardziej dramatycznych momentów był konflikt w Antiochii i Jerozolimie, opisany w 15. rozdziale Dziejów Apostolskich. To wtedy ważyły się fundamenty chrześcijaństwa: Czy wiara w Jezusa miała być kontynuacją przymierza zawartego z Izraelem, czy też niezależnym i uniwersalnym orędziem dla każdego człowieka bez względu na jego pochodzenie.

Tekst
(1) A niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: Jeśli nie zostaniecie obrzezani według zwyczaju Mojżesza, nie możecie być zbawieni. (2) Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowili, że Paweł i Barnaba oraz jeszcze kilku z nich pójdą w sprawie tego sporu do apostołów i starszych do Jerozolimy. Komentarz: 🧭 Do Antiochii docierają przybyszy z Judei. Nie są nazwani braćmi wprost ale zostają przyjęci przez uczniów. Najwyraźniej posiadają autorytet lub są poleceni i przynoszą naukę, która musi być wzięta pod uwagę. Ostatecznie Paweł i Barnaba zmuszeni są udać się do Jerozolimy, aby poddać sprawę pod ocenę apostołów. 💡 Głoszona nauka: Aby zostać zbawionym trzeba zostać obrzezanym według zwyczaju Mojżesza.
Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszy, którzy uwierzyli, powstali i powiedzieli: Trzeba ich obrzezać i nakazać, żeby zachowywali Prawo Mojżesza. Odnośniki: Komentarz: 🧭 W Jerozolimie wsród uczniów funkcjonuje stronnictwo wywodzące się z faryzeuszy, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa (zatem byli to ludzie nawróceni, przebywający z apostołami). Potwierdzają naukę głoszoną w Antiochii. Rodzi się potrzeba rozstrzygnięcia sporu. 💡 Głoszona nauka: Goje powinni się obrzezać i zachowywać prawo żydowskie. Powinni stać się prozelitami, wejść do społeczności żydowskiej.
(7) A gdy był wielki spór o to, Piotr powstał i powiedział do nich: Mężowie bracia, wiecie, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa ewangelii i uwierzyli. (8) A Bóg, który zna serca, wydał im świadectwo, dając im Ducha Świętego, tak samo jak nam. (9) I nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając przez wiarę ich serca. Komentarz: Argumenty Piotra przeciwko nauce judaizantów: 📌 Bóg wybrał mnie, aby poganie usłyszeli ode mnie ewangelię (Bóg nie wymagał, aby stali się Żydami przez obrzezanie ciała), 📌 Bóg nie uczynił różnicy między nimi (gojami) i nami (Żydami), bo dał poganom Ducha (judaizanci natomiast widzieli różnicę). Są to argumenty przeciwko ekskuzywizmowi. Fizyczne pochodzenie nie jest kartą przetargową ani warunkiem nobilitującym do zbawienia.
(10) Dlaczego więc teraz wystawiacie Boga na próbę, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego ani nasi ojcowie, ani my nie mogliśmy udźwignąć? (11) Lecz wierzymy, że przez łaskę Pana Jezusa Chrystusa będziemy zbawieni, tak samo i oni. Komentarz: Zarzut Piotra wobec nauki judaizantów: Wkładacie na kark jarzmo, którego Żydzi sami nie mogli udźwignąć. ❓ Czym jest jarzmo? Argumenty Piotra polegały na sprzeciwie wobec upatrywania zbawienia w swoim pochodzeniu, a nie uczynkach. Jarzmo zatem nie jest ciężarem przestrzegania prawa mojżeszowego, gdyż dla pobożnego żyda przestrzeganie prawa było radością i rozkoszą. Jarzmem dla każdego Żyda było i jest niebezpieczeństwo pychy związanej z ich cielesnym pochodzeniem. Nakazując obrzezanie gojów kierowali ich pod tą pychę, tak jakby ich zbawienie zależało od tego, czy są prozelitami czy nie (dla Boga to nie miało znaczenia).
I całe zgromadzenie umilkło, a potem słuchali Barnaby i Pawła, którzy opowiadali, jak wielkie znaki i cuda Bóg uczynił przez nich wśród pogan. Komentarz: Świadectwo Pawła i Barnaby. Potwierdzili oni, że Bóg czynił na ich oczach znaki i cuda wśród innych narodów. Ci ludzie nie zostali obrzezani a jednak Bóg działał poza Judeą. Zatem, choć dla Żydów poganie byli ludźmi nieczystymi to jednak nie dla Boga. Fakt, że Paweł i Barnaba do nich poszli i żyli z nimi pokazuje, że również nie uważali ich za nieczystych. Natomiast nakaz obrzezania głoszony przez judaizantów sprowadzał się do usunięcia ich nieczystości poprzez obrzezanie (której dla Boga nie było). Zaprzeczało to Bożej łasce. Bóg takiego wymogu nie postawił.
(14) Szymon powiedział, jak najpierw Bóg wejrzał na pogan, aby z nich wybrać lud dla swego imienia. (15) A z tym się zgadzają słowa proroków, jak jest napisane: (16) Potem powrócę i odbuduję upadły przybytek Dawida; odbuduję jego ruiny i wzniosę go; (17) Aby ludzie, którzy pozostali, szukali Pana, i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest moje imię – mówi Pan, który to wszystko sprawia. (18) Znane są Bogu od wieków wszystkie jego sprawy. Odnośniki: Komentarz: Argumenty Jakuba przeciwko nauce judaizantów: 📌 Bóg wybrał z pogan lud dla swego imienia (potoczna żydowska nauka zaprzeczała, że poganin może być członkiem ludu Bożego), 📌 Fragment z Księgi Amosa: Szukać Pana będa wszystkie narody (zatem nie jest to rzecz, o której Pismo w ogóle nie mówiło). Argumenty są te spójne ze stwierdzeniami Piotra i zaprzeczają szukaniu zbawienia w etnicznym pochodzeniu, nie mówią natomiast nic na temat zbawienia z własnych uczynków moralnych.
Dlatego uważam, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan, którzy się nawracają do Boga; Odnośniki: Komentarz: Zarzut Jakuba wobec nauki judaizantów: Czynicie niepotrzebną trudność gojom (nakładacie ciężar, który nie jest konieczny). 💡 Jakub potwierdza sposób rozumowania Piotra. Jeżeli ktoś się nawrócił i otrzymał Ducha Świętego, a potem ulegnie nauce i da się obrzezać to może to być powodem jego potknięcia i popadnięcia w pychę z powodu nowej tożsamości jako Żyda prozelity. Żydowskie korzenie nie są źródłem zbawienia, co widać w tym, że nie wszyscy Żydzi uwierzyli.
(1) Przybył do Derbe i Listry. A oto był tam pewien uczeń imieniem Tymoteusz, syn pewnej Żydówki, która uwierzyła, ojca natomiast Greka. (2) Bracia z Listry i Ikonium dawali o nim dobre świadectwo. (3) Paweł chciał go zabrać ze sobą, więc obrzezał go ze względu na Żydów, którzy mieszkali w tamtych stronach. Wszyscy bowiem wiedzieli, że jego ojciec był Grekiem. Komentarz: Gdyby problemem było sama konieczność przestrzegania prawa to Paweł w kolejnym rozdziale nie obrzezałby Tymoteusza. W istocie nałożyłby na kark Tymoteusza jarzmo, którego ani on ani jego przodkowie nie mogli unieść, a także uczyniłby mu trudność poprzez nałożenie na niego niepotrzebnego ciężaru. Jeśli jednak we wszystkich argumentach z jarzmem chodzi o zagrożenie pychy i chluby z własnego pochodzenia to Tymoteuszowi to raczej nie groziło. Już uwierzył. Otrzymał Ducha Świętego. Jego obrzezanie miało inny cel, niż upatrywanie zbawienia w pochodzeniu (wiedział, że już został zbawiony). Z wierzącymi z Galacji sytuacja wyglądała inaczej. Głoszono im naukę, że jeśli nie staną się Żydami to żadnym sposobem nie mogą być zbawieni a to fundamentalna różnica.
(20) Gdy to usłyszeli, chwalili Pana i powiedzieli: Widzisz, bracie, ile tysięcy Żydów uwierzyło, a wszyscy gorliwie trzymają się prawa. (21) Lecz o tobie słyszeli, że odwodzisz od Mojżesza wszystkich Żydów, którzy są wśród pogan, mówiąc, że nie mają obrzezywać dzieci ani żyć według swoich zwyczajów. Komentarz: Tysiące Żydów po uwierzeniu gorliwie trzymało się prawa. Przykazania Boże nigdy nie były problemem ani ciężarem dla tych, którzy chcieli podobać się Bogu. Obrzezanie dzieci wierzących Żydów było przejawem życia według ich dziedzicznych zwyczajów. Obrzezanie dzieci Żydów, którzy odrzucili Mesjasza było przejawem upatrywania ich zbawienia w pochodzeniu, bez konieczności osobistej wiary. Namawianie pogan do obrzezania, aby zostali zbawieni było wypaczeniem istoty ewangelii.

wyników na stronę:

1 - 9 z 9

Zakładka [2] Gal: spór o obrzezanie

Kamil Chmielowski